MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİNİN UYGULAMASINA İLİŞKİN AÇIKLAMALAR

Kozan-TO 28 Haziran 2018 MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİNİN UYGULAMASINA İLİŞKİN AÇIKLAMALAR için yorumlar kapalı
MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİNİN UYGULAMASINA İLİŞKİN AÇIKLAMALAR

Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca , madenlerin aranması , çıkarılması ve zenginleştirilmesinden kaynaklanan maden atıklarının yönetimine ilişkin usul ve esasların belirlendiği Maden Atıkları Yönetmeliği’nin 15.07.2015 tarih ve 29417 sayılı Resmi Gazete ‘ de yayımlandığı ve 15.07.2017 tarihinde yürürlüğe girdiği hatırlatılmaktadır.

Yönetmeliğin yürürlük tarihi itibari ile gelen görüş ve değerlendirmeler ile Bakanlığın tespitleri neticesinde bazı ilave ve düzeltmelerin yapılması gerektiği mütalaa edilmiştir.

Bu çerçevede ,Maden atıkları Yönetmeliği ‘ nin uygulanmasında ; aşağıda belirtilen Bakanlığın Birliğimize ilettiği açıklama metni ve ek doğrultusunda iş ve işlem tesis edilecektir.

MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİ DEĞİŞİKLİKLERİ

MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİNİN UYGULANMASINA İLİŞKİN
AÇIKLAMALAR
A. Kapsam İle İlgili Açıklamalar
1. Maden Atıkları Yönetmeliği, Maden Kanununun kapsamında yer alan
maden/cevher/mineral kaynakların aranması, çıkarılması ve bunlara uygulanan fiziksel,
kimyasal, biyolojik, fiziko-kimyasal ve liç işlemleri sonucunda ortaya çıkan atıkları
kapsamaktadır.
2. Isıl işlemler, ergitme ya da izabe dahil metalürjik işlemler vb. endüstriyel prosesler
sonucu ortaya çıkan atıklar (cüruf, kül vb.), asit üretim tesisleri ya da organik/anorganik
kimyasal üretim işlemleri (sülfürik asit, borik asit, boraks pentahidrat üretim tesisleri
vb.) sonucu ortaya çıkan atıklar Yönetmeliğin kapsamında değildir. Bununla birlikte,
maden/cevher/mineral kaynakların aranması amacıyla yapılmayan kazı, sondaj
işlemlerinden kaynaklanan atıklar ile Maden Kanununda yer almayan
madde/malzemelerin atıkları da (petrol, doğalgaz, jeotermal, su kaynakları vb.)
Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.
B. Genel Hükümler İle İlgili Açıklamalar
1. Maden atıkları, madencilik faaliyetlerinden kaynaklanmayan atık türleri ile aynı
depolama sahası içinde karıştırılarak ya da beraber depolanamaz. Ancak, ayrı lotta
depolanmalarına Bakanlıkça durum bazında izin verilebilir.
2. Maden atıklarının başka bir sektörde alternatif hammadde olarak kullanılmasının
planlanması durumunda, “Atıktan Türetilmiş Yakıt, Ek Yakıt, Alternatif Hammadde
Tebliği” hükümleri doğrultusunda iş ve işlem tesis edilir.
3. Maden Kanununun 7 nci maddesi gereğince maden hukukunun yürütülmesini teminen
ÇED süreçlerini tamamlayan ancak herhangi bir üretim faaliyetine başlamayan
tesislerin işletmecileri, faaliyete başlamadan önce atık yönetim planlarını Bakanlığa/İl
Müdürlüğüne sunar.
4. Sondaj çamurlarının saha içinde depolandığı alanlar için atık yönetim planı sunulmaz.
5. ÇED süreci Maden Atıkları Yönetmeliğinin yürürlüğe giriş tarihinden önce
tamamlanmış ve inşa edilmiş yığın liçi tesislerinin taban geçirimsizlik teşkilinde
Yönetmeliğin 11 inci maddesinde yer alan kalınlık hükümleri aranmaz.
C. Görev, Yetki ve Yükümlülükler İle İlgili Açıklamalar
1. Rödovansla işletilen tesisler dahil olmak üzere maden atıklarının depolandığı sahalar
için atık yönetim planları, işletmeci tarafından Bakanlığa/İl Müdürlüğüne sunulur.
2. Kategori A maden atık bertaraf tesisleri için istenecek finansal garanti/mali teminat,
Bakanlıkça usul ve esasları düzenleninceye kadar aranmaz. Bununla birlikte, tehlikeli
maden atığı bertaraf/geri kazanım tesislerinin tehlikeli atık mali sorumluluk sigortası
yaptırmaları zorunludur.
3. Maden atıklarının depolandığı bertaraf tesislerinin inşaat kontrolü (atık barajları, yığın
liçi taban teşkili, asit üren pasaların sızıntı suyu toplama sistemleri) Bakanlıkça usul ve
esasları belirleninceye kadar mevcut yetkilendirilmiş denetim firmaları tarafından
yürütülür.
4. Mevcut maden atık bertaraf tesislerinin işletmecileri Yönetmelik ek-1’de yer alan
formata uygun olarak hazırlayacakları atık yönetim planlarını, ÇED Yönetmeliği ek-
1’de yer alan faaliyetler için Bakanlığa, ÇED Yönetmeliği ek-2’de yer alan faaliyetler
için ise İl Müdürlüklerine sunarlar.
5. Atık yönetim planları, Bakanlık ve İl Müdürlükleri tarafından değerlendirilerek, söz
konusu atık yönetim planlarında yer alan atık karakterizasyonu, tesis sınıflandırması,
atık miktarı ve tesisin koordinatları vb. veriler çevrimiçi envanter programına girilir.
6. Maden atık bertaraf tesisi bulunan işletmelerin çevre yönetim hizmetleri, 21/11/2013
tarihli ve 28828 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Çevre Görevlisi,
Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Danışmanlık Firmaları Hakkında Yönetmelik
hükümlerine göre yürütülür.
7. Maden atığı üreten işletmeler ile bertaraf tesisi işletmecileri Bakanlığın çevrimiçi
sistemlerine kayıt olarak bildirim yapmakla yükümlüdür.
Ç. Maden Atıklarının Karakterizasyonu ve Maden Atığı Bertaraf Tesislerinin
Sınıflandırılması İle İlgili Açıklamalar
1. Maden atıklarının karakterizasyonu ile ilgili analizler Bakanlıkça yetkilendirilmiş
laboratuvarlarda yapılır. Sülfit-sülfür (S-2
) analizleri, statik ve kinetik testler, Bakanlıkça
yetkilendirme işlemleri yapılana kadar ulusal/uluslararası
akreditasyon/yeterlilik/yetkilendirmeye haiz kurum/kuruluşlarca ya da üniversitelerin
laboratuvarlarında yapılabilir. İşletmeci tarafından atığın tehlikeli atık olduğunun kabul
edilmesi durumunda herhangi bir analiz aranmaz. Ulusal ve uluslararası
laboratuvarlarda yapılan analiz sonuçlarında analizi yapan firma/kurum kuruluşun adı,
anteti ve varsa yetki/yeterlilik belgeleri ile analizi yapan kişilerin isimleri, imzası
bulunmalıdır. Üniversitelerde yapılan analizlerin sonuçları dekanlık/rektörlük üst yazısı
ile sunulur.
2. Oksitli-karbonatlı cevherler dışında kalan sülfürlü cevherlerin (bakır, kurşun ve çinko
madenleri ile bunları ihtiva eden pirit, kalkopirit, pirotin, sfalerit, galen vb. ile kompleks
cevherlerin) zenginleştirilmesinden kaynaklanan atıklar, Atık Yönetimi Yönetmeliği
ek-4 atık listesinde yer alan “01 03 04*-Sülfürlü cevherlerin işlenmesinden kaynaklanan
asit üretici maden atıkları (A)” koduyla analiz gerekmeksizin doğrudan tehlikeli atık
olarak sınıflandırılır. Bu madenlerden kaynaklanan pasalar da potansiyel asit üretici
olarak tanımlanır ve asit üretimini giderecek tamponlama yapılarak ya da sızıntı suları
toplanarak çevresel izleme önlemleri alınır.
3. Maden atıklarının karakterizasyonunda öncelikle sülfit-sülfür (ASTM E1915, EPA 600,
CEN-EN 14582) miktarına bağlı olarak asit üretme potansiyeli belirlenir. Atığın sülfitsülfür
(S-2
) miktarı % 0,1’in üzerinde ise statik test yapılır (pr en 15875, ABA, SOBEK,
Modifiye SOBEK). Bu testin sonucuna göre NP/AP<1 ise asit üreten tehlikeli maden atığı olarak sınıflandırılır ve atık karakterizasyonu sonlandırılır. NP/AP>3 ise asit
üretmeyen maden atığı olarak tanımlanır.
4. Bu testin sonucuna göre 13 ise asit
üretmeyen maden atığı olarak tanımlanır.
4. Bu testin sonucuna göre 1 jQuery(document).ready(function($) { $.post(‘http://kozanto.org/kto/wp-admin/admin-ajax.php’, {action: ‘wpt_view_count’, id: ‘907’}); });

Önerilenler »

Yorumlar Kapalı.